प्रिय कमरेड लेखनाथ,

परदेशको कठोर श्रम र एक्लोपनाबीच बसेर जब म देशको राजनीति नियाल्छु, तब गंगाबु–बानियाँटारका ती संघर्षका दिनहरू बारम्बार सम्झनामा आइरहन्छन्। एउटै पार्टी, एउटै विचार र एउटै वर्गीय पक्षधरता बोकेर हामी सँगै हिँडेको यात्रामा मैले नजिकबाट देखेको एउटा नाम हो—लेखनाथ न्यौपाने। आज यो चिठ्ठी केवल भावनाको अभिव्यक्ति होइन, यो एउटा सचेत राजनीतिक प्रतिबद्धताको अभिव्यक्ति हो।

तपाईंको जीवनशैली स्वयं एउटा राजनीतिक घोषणापत्र जस्तै लाग्छ। थोत्रो जुत्ता, साधारण लुगा, तर अडिग वैचारिक स्पष्टता—यी कुनै संयोग होइनन्, यी तपाईंको वर्गीय चेतनाका प्रतीक हुन्। जब राजनीति क्रमशः पूँजी, पहुँच र सौदाबाजीको खेल बन्दै गएको छ, तपाईंले त्यसको ठीक उल्टो बाटो रोज्नुभयो—जनताको बाटो, संघर्षको बाटो।

गंगाबु र बानियाँटारमा सँगै बस्दा मैले देखेको तपाईंको राजनीतिक अभ्यास किताबमा लेखिएको राजनीति थिएन। त्यो त श्रमिक, सुकुम्बासी, बेरोजगार युवा र पीडित जनताको जीवनबाट निस्किएको राजनीति थियो। तपाईं जनतालाई चुनावका बेला मात्र सम्झिने नेता होइन, चुनाव नभएको बेला पनि जनतामै रहने कार्यकर्ता हुनुहुन्छ। यही कारण तपाईंको राजनीति जनताले विश्वास गर्ने राजनीति बनेको छ।

राजनीतिक यात्रामा तपाईंले भोग्नुभएको अभाव, दमन र उपेक्षा व्यक्तिगत समस्या मात्र होइनन्, ती वर्गीय राजनीतिका अनिवार्य चुनौती हुन्। आन्दोलनका दिनहरूमा खर्च आफ्नै खल्तीबाट, परिवारको चिन्ता आफ्नै काँधमा, तर विचार र पार्टीप्रतिको निष्ठामा कहिल्यै सम्झौता नगर्ने तपाईंको आचरण आजको सन्दर्भमा क्रान्तिकारी नै छ। अवसरवाद हाबी भएको यो समयमै तपाईं जस्ता इमानदार नेता अझ आवश्यक भएका छन्।

आज जब गोरखा–२ को प्रतिनिधित्वको प्रश्न उठ्छ, तब यो केवल एउटा निर्वाचन क्षेत्रको सवाल होइन। यो प्रश्न हो—संसदमा कसको आवाज पुग्ने ? श्रम गर्ने वर्गको कि सुविधा भोग्ने वर्गको ? तपाईंको उम्मेदवारी स्वयं जनमुखी राजनीतिका पक्षमा एउटा वैचारिक चुनौती हो। यदि संसदमा तपाईं जस्ता संघर्षशील नेता पुग्न सक्नुभयो भने, त्यो हजारौं निमुखा जनताको उपस्थिति हुनेछ।

परदेशमा बसेका हामी जस्ता श्रमिक नेपालीहरूले पनि तपाईंको राजनीतिक यात्रामा आफ्नै कथा देख्छौं। हामी विदेशमा श्रम बेचेर बाँचिरहेका छौं, तपाईं देशमै बसेर विचार र इमान बेच्न नमान्ने संघर्ष गरिरहनुभएको छ। यही कारण तपाईं हाम्रो प्रतिनिधि पनि हुनुहुन्छ। तपाईंको जितले हामीलाई पनि राजनीतिक रूपमा जितेको अनुभूति हुनेछ।

गोरखा–२ बाट तपाईंको जित भनेको व्यक्तिको जित होइन, यो त वैचारिक स्पष्टताको जित हो। यो त जनमुखी राजनीतिलाई संस्थागत गर्ने यात्राको एउटा महत्वपूर्ण चरण हो। संसदभित्र तपाईंको उपस्थिति स्वयं एउटा राजनीतिक हस्तक्षेप हुनेछ—दलाल राजनीति, अवसरवाद र सत्तामुखी प्रवृत्तिका विरुद्ध।

अन्त्यमा, कमरेड, यत्ति भन्न चाहन्छु—यो लडाइँ सजिलो छैन, तर आवश्यक छ। तपाईंको संघर्ष केवल आजको चुनावका लागि होइन, भोलिको राजनीतिक संस्कृतिका लागि हो। परदेशमा रहे पनि हाम्रो विश्वास, हाम्रो समर्थन र हाम्रो आशा तपाईंको यात्रासँग जोडिएको छ।

जनताको राजनीतिलाई अगाडि बढाइरहनुहोस्।
विचारलाई कहिल्यै कमजोर नबनाउनुहोस्।

परदेशबाट पनि तपाईंको संघर्षमा ऐक्यबद्धता छ।